Krzywa Wieża w Pizie Historia | Ewolucja i punkty zwrotne

Budowa rozpoczęła się w 1173 roku, ale została wstrzymana, gdy konstrukcja przechyliła się po zaledwie trzech kondygnacjach. Inżynierowie wznowili prace kilkadziesiąt lat później, budując górne poziomy z jedną stroną wyższą od drugiej, aby skorygować przechył.

Pomimo trwającego przechyłu, prace były kontynuowane. Wieża została zwieńczona dzwonnicą w 1372 roku, mieszczącą siedem dzwonów dostrojonych do skali muzycznej, uzupełniając dumny kompleks katedralny w Pizie.

Wraz z politycznym upadkiem Pizy, wieży nie poświęcano zbyt wiele uwagi. W 1838 r. próby odsłonięcia jego podstawy ze względów estetycznych niemal doprowadziły do jego zawalenia - podkreślając jego kruche podstawy.

Podczas II wojny światowej amerykańskie oddziały podejrzewały, że wieża jest niemieckim punktem obserwacyjnym. Legenda mówi, że jego piękno uchroniło go przed bombardowaniem - moment przypadkowej konserwacji w czasie wojny.

Gdy nachylenie osiągnęło 5,5 stopnia, wieża zamknęła się. Inżynierowie zakotwiczyli konstrukcję i delikatnie zmniejszyli jej przechył o 43 cm. Ponownie otwarto go w 2001 roku - bezpieczniej, ale wciąż uroczo niecodziennie.

Obecnie stabilna i wpisana na listę UNESCO wieża wita ponad milion odwiedzających rocznie. Wspinaczka po 294 stopniach oferuje nie tylko wspaniałe widoki, ale także możliwość przejścia przez 850 lat przeciwstawiania się grawitacji.