Nog steeds overeind: De leun die weigerde te vallen

De grond in Pisa is zachte alluviale grond, die bestaat uit los zand, klei en schelpen. Nadat er slechts 3 verdiepingen waren gebouwd, begonnen de fundamenten in de grond te zakken en begon de toren te hellen aan de zuidkant.

Toen de bouwers in 1178 merkten dat de toren scheef begon te hangen, werd de bouw stopgezet. Omdat de stad Pisa oorlog voerde tegen Genua, lag de bouw van de toren 94 jaar stil, tot 1272.

Na bijna 100 jaar werd het werk aan de Toren van Pisa hervat onder leiding van ingenieur Giovanni de Simone. Na nog eens 12 jaar van wederopbouw had de toren 7 verdiepingen. Maar opnieuw brak er een oorlog uit tussen Pisa en Genua en werd de bouw van de toren weer stopgezet.

In 1350 begon de bouw van de 8e verdieping van de Scheve Toren van Pisa onder architect Tommaso Pisano en het duurde nog ruim 20 jaar voordat deze klaar was. In 1399 was de toren eindelijk klaar en werden er 7 koperen klokken op de top geïnstalleerd.

In 1838 besloot architect Alessandro della Gerardesca de prachtig bewerkte basis van de toren bloot te leggen om de waarde ervan te verhogen. In 1934 besloot Benito Mussolini om de toren perfect verticaal te maken met de hulp van zijn mannen. Beide verslechterden de helling van de Toren van Pisa aanzienlijk.

In 1990 werd verklaard dat de toren op instorten stond. Computeralgoritmen voorspelden dat een kanteling van meer dan 5,44 graden zou leiden tot het omvallen van de toren, maar de toren stond nog steeds op een alarmerende 5,5 graden. Na het instorten van een andere toren in een ander deel van Italië werd de Toren van Pisa gesloten voor reparaties.

In 2001, na meer dan 10 jaar restauratiewerk, verloor de Toren ongeveer 40 centimeter scheefstand. De toren werd teruggebracht naar de helling die hij 200 jaar in de late jaren 1700 had tot ongeveer 4 graden.